waarom u een witregel wilt  Kijkt u eens naar deze foto. Het is een oud handschrift. Krijgt u ook zo’n benauwd gevoel?  Ik wel. Want: er zit geen witregel in.

Een boek is heel veel tekst. Zet u dat gewoon achter elkaar,  dan haalt geen van uw lezers de laatste pagina. Het is te verstikkend, dat ziet u aan de foto al.

Wat u dus doet, is uw tekst indelen. Minimaal in hoofdstukken. In die hoofdstukken kan ook het een en ander gebeuren. Misschien houdt u van paragrafen, die zijn nuttig om grote delen informatie te ordenen. Ik geef even een voorbeeld met werktitels, die vervangt u later door fraaie titels.

Hoofdstuk: Mijn eerste schooljaren

paragraaf 1: naar de kleuterschool
paragraaf 2: naar de basisschool
paragraaf 3: verliefd op de juf van de tweede klas
paragraaf 4: afscheid van de school
paragraaf 5: angst voor de middelbare school

Kijk, zo heeft u al een structuur in uw hoofdstuk.  Altijd maken voordat u gaat schrijven. Aanpassen kan altijd.

In elke paragraaf en zelfs op iedere bladzijde kan het gebeuren dat u even niet weet hoe u iets moet vertellen:

  • hoe krijgt u een persoon in het verhaal na binnenkomst in de huiskamer, moet u dat helemaal gaan beschrijven?
  • u heeft net het verhaal af van een begrafenis en nu wilde u even wat vrolijks, maar ja hoe?
  • er zijn in uw boek drie jaren waarin geen klap gebeurt, wat moet u daarmee?

Het antwoord op deze en andere vragen is: plaats een witregel.

Een witregel is iets moois. Een lege regel. Geen woorden. Alleen leegte. Een witregel biedt even pauze. In die pauze gebeurt van alles, dat gaan uw lezers daarna begrijpen. Een witregel verlost u van uitleggen. Dat kunt u dan namelijk overslaan.

Voorbeeldje doen?

[wat hiervoor geschiedde: na jaren zoeken heeft Henk eindelijk zijn biologische vader gevonden. Het verhaal beschrijft hoe hij in de stad verdwaalde en eindelijk het goede huis vindt.] Henk belt aan. Een vreemde man met een vertrouwd gezicht doet de deur open.

[witregel]

De twee mannen zitten naast elkaar op de bank. Op hetzelfde moment nemen ze hun koffiebeker op.

Dus u ziet: die witregel vervangt dat hele gedoe van Henk die binnen komt, jas uit, gaat zitten, het eerste niksige gesprekje. Het geeft ook spanning, het dwingt doorlezen af. Dat is fijn om te hebben.

Daarom wilt u dus een witregel: even pauze, net wanneer het u uitkomt.

Waarom u een witregel wilt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *