voetnoten Voetnoten zijn de snoepjes van elk boek. Tenminste, voor de lezers die werkelijk belangstelling hebben voor wat u schrijft. En zeg nou zelf, wilt u andere lezers dan die werkelijk belangstelling hebben? Toch geen mensen die uw boek vluchtig doorbladeren en het “wel leuk” vinden?  Ik gun u meer.

Wat is een voetnoot, waarom is het een snoepje en kan een boek ook zonder? Daar gaat het over.

Reputatie

Het jammere is dat de voetnoot een slechte reputatie heeft. Een paar regels te kleine lettertjes in een onleesbaar wetenschappelijk boek, waar niemand echt op zit te wachten. Zo’n voetnoot wil niemand schrijven. Ik ook niet, hoor. Wel andere. Er zijn ook leuke voetnoten. Snoepjes.

Terzijde

Het kan gebeuren, dat u overborrelt van kennis en enthousiasme voor het onderwerp van uw boek. Dat is heerlijk en moeilijk tegelijk want als u alles opschrijft, dan:

  • komt het boek misschien nooit af of pas over tien jaar, en het is de vraag of u dat volhoudt
  • produceert u een zeer dik boek, en of uw lezers daar zin in hebben is de vraag
  • ontneemt u zichzelf en uw lezers de aangename spanning van wachten op het volgende deel

Ik ben niet tegen dikke boeken, daar ben ik eigenlijk juist voor. Wanneer u aan uw eerste boek werkt, dan zeg ik: zorg dat het afkomt, en schrijf daarna het tweede deel.

Maar ja. In dit eerste deel wilt u ook heel veel zeggen. U weet van die feitjes en terzijdes en grapjes en verbanden die niemand anders weet. Ze passen niet goed in de lijn van het hoofdstuk.

Kijk, daarvoor zijn de voetnoten. Ze staan onderaan de bladzijde, gezellig bij het verhaal, dat leest gemakkelijk. Ooit las ik een boek met een halve pagina voetnoten. Las ik al-le-maal. Ze waren onderhoudend. Ik kon er geen genoeg van krijgen.

Achterin

Soms staan de noten achterin. Dan zijn het eindnoten. Daar moet u zin in hebben. Ik heb dat nooit. Steeds dat geblader, nee. Zoiets is goed voor superwetenschappelijke boeken.

Vrij

Verplicht is de voetnoot niet. Het staat u vrij om ze wel of niet op te nemen. Misschien zijn er wel meer boeken zónder voetnoten dan met. Persoonlijk hou ik van die snoepjes. Maar dat ben ik.

Voetnoten zijn de snoepjes van elk boek

Eén gedachte over “Voetnoten zijn de snoepjes van elk boek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *