Kaal schrijven is de kunst. Alle overbodige woorden weg, terug naar de kern, terug naar de essentie van de dingen.  Dat zegt horror-schrijver Stephen King in zijn boek On writing. De man verkoopt miljoenen boeken. Kunnen wij dat ook?

 

Kaal is een kwestie van smaak

Tegenwoordig lezen we bij voorkeur korte zinnen met daarin korte woorden. Gemakkelijk is een aanbeveling. Lezers willen geen moeite doen om een tekst te begrijpen. In de negentiende eeuw waren lange ritmische zinnen weer in de mode. Smaak kan veranderen. Het heeft een voordeel om met  de nieuwe smaak mee te gaan – iedereen snapt het – maar evenzogoed een nadeel – niemand is origineel.

Hoe kaal mag het zijn?

Het is leuk om daarmee te experimenteren. Onthou daarbij het volgende: u schrijft voor lezers, die voor informatie van u afhankelijk zijn. U dient die informatie theelepel voor theelepel toe te dienen, om verslikken en stikken te voorkomen. Dan leggen ze uw boek weg. Dat moet niet.

Nu het experiment. Schrijf een eenvoudige regel met veel bijvoeglijke naamwoorden en overbodige informatie.

Het jonge blonde meisje zat op de oude bruine ribfluwelen bank en ze vroeg zich diepwanhopig af of er uit de morsige kleine keuken nog wat goeds te eten zou komen, want ze had geen hap meer gegeten sinds ze bij haar oude dominante grootmoeder vertrok toen ze de nrc begon te lezen.

Zo’n zin waarna iedereen de weg kwijt is. Ik wel.

Nu de kale versie.

Het meisje zat op de bank. Ze had niets meer gegeten sinds ze haar grootmoeder had verlaten.

Die zin snapt iedereen. Dan zegt u: alle sfeer is verdwenen. Dan zeg ik: schrijf zinnen die sfeer brengen. Zet er bijvoorbeeld achter: Oma was boos op haar, dacht ze. 

Of zet er een woordje bij:

Het meisje zat te trillen op de bank. Ze had niets meer gegeten sinds ze haar grootmoeder had verlaten.

Dat trillen geeft sfeer. Zo’n meisje trilt van de honger. Dat kan de lezer dan ook een beetje voelen. En omdat u kaal schrijft, komt dat ene woordje trillen lekker hard aan. Meteen wil de lezer weten hoe het verder gaat.

Kijk, dat moet u hebben.

Kaal met extra

Zelf lees ik om meegesleept te worden in een boek. Dan heb ik het meeste aan kaal (informatie) met wat extra’s (emotie). Als ik het boek uit heb, ga ik meteen kijken wat deze auteur nog meer geschreven heeft. Die boeken koop ik. En zoals ik zijn er meer lezers, op zoek naar boeken die ook door u geschreven kunnen worden.

Kaal schrijven is de kunst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *