Hoe ik mijn eerste boek schreef. Eigenlijk weet ik nog steeds niet waar ik de moed vandaan haalde. Ik had nul ervaring. Ik kende niemand die dat ook wilde. Wat ik wel weet, is dat ik het belangrijkste in huis had: optimisme.

Ik voelde me optimistisch over mijn plan een boek te schrijven

Optimisme is geloven dat het op de een of andere manier in orde komt met dat boek, omdat er zoveel boeken op de wereld zijn en alle boekenschrijvers hebben het ooit voor het eerst gedaan plus, ik had ook leren fietsen en zwemmen.

Dat fietsen en zwemmen is voor 90 procent gelukt. Die tien procent zitten me dwars. Ik zou graag met losse handen willen leren fietsen, maar ik weet niet hoe. Iedereen kan het. Ik niet.  Wat zwemmen betreft, ik kan alleen schoolslag. Borstslag durf ik niet, dan kan ik niet zien waar ik heen zwem en hoe moet je in vredesnaam ademhalen? Duiken vind ik eng. Van die hoge duikplank  alleen afspringen, dat is ook al te moeilijk. Want ik heb hoogtevrees.
Misschien is het voor 70 procent gelukt. Nog veel.

Intussen heb ik wel meer dan dertig boeken geschreven.

Optimisme kan groeien

Dat optimisme over mijn eerste boek kwam ergens vandaan, en ik zorgde ervoor dat het groeide. Want ik begreep wel dat zo’n gevoel een soort Pokon nodig had. Alles wat je aandacht geeft, groeit. Met Pokon dubbel zo hard. Dit deed ik:

  • dagdromen hoe heerlijk het zou zijn als het boek af was en dat ik kon zien dat mijn naam op de voorkant stond
  • in de boekwinkel boeken uitzoeken die ik slecht, stom  en lelijk vond, en dan denken: als dit boek er mag zijn, dan kan ik het ook proberen
  • bedenken hoe ellendig ik me zou voelen als ik mijn droom opgaf alleen omdat ik niet wist hoe iets moest
  • besluiten dat ik advies ging vragen aan andere mensen (en dat deed ik ook)
  • vriendelijk zijn tegen mezelf en zeggen dat ik mocht oefenen en experimenteren en dat er geen fouten waren maar alleen ervaringen waar ik iets van ging leren

Weet u, aan de buitenkant ziet het er altijd zo succesvol uit: “Ik heb een boek geschreven”. Net of het vanzelf gaat. Maar achter de schermen is het hard werken, leren van jezelf en van  anderen en vooral, elke dag weer, vriendelijk zijn voor jezelf. Dan komt het in orde met het boek.

Hoe ik mijn eerste boek schreef

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *