Er zijn mensen die willen trouwen en er zijn mensen die willen rollebollen. Zo zijn er ook mensen die een boek willen maken en mensen die gewoon wat willen schrijven.

Doe mij maar een boek. Een boek gaat langer mee dan een huwelijk. Maar dat zeg ik nooit hardop.

Wanneer ik iemand ontmoet die een boek wil schrijven, zeg ik altijd eerst: “Wat een goed idee!”, daarna vraag ik: “Wanneer moet het af zijn?” en vervolgens zijn we een uur verder. Ik begin aan het einde.

Het begin van elk boek zit aan het einde.

Wat is dat einde? Nou, bijvoorbeeld:

  • Wilt u een dik boek schrijven zoals Oorlog en Vrede? Echt zo’n knoepert die ergens over gaat? Of denkt u klein is fijn en heeft u een soort cadeauboek voor ogen met veel illustraties?
  • Denkt u aan het leven als professionele auteur die bij een bekende uitgeverij zit, of maakt het nu niks uit wanneer u het manuscript bij de drukker laat omzetten in een boek?
  • Verlangt u te spreken voor theaterzalen vol lezers of is het al goed wanneer uw moeder een boek heeft?

Zo kan ik nog wel even doorgaan met vragen naar het innerlijk visioen. Daar gaat het om. Wat u diep van binnen ziet als het boek dat u wilt schrijven, en de gevolgen die dat boek voor u heeft. Daar moet u zich op richten, want daar zit het diepe verlangen. Iets anders loopt uit op tranen. Het is trouwen of rollebollen.

Terug

Wanneer u het einde weet, begrijpt u als vanzelf wat u te doen staat. Er is werk aan de winkel. U gaat op zoek naar een uitgever of een drukker, en u bedenkt wie de illustraties moet maken. Wenst u zalen vol lezers, dan begint u aan een achterban te bouwen via Facebook en de andere social media. Ja, en dan moet u dat boek ook nog schrijven. Kost ook tijd. Wanneer moet het af zijn? Heeft u al een werkschema?

Het beste begin is aan het eind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *