het begin  Help, het begin lukt niet. Dat is een klacht die gemakkelijk te verhelpen is. U slaat het begin gewoon over.  Kan dat? Ja, dat kan. Desnoods begint u bij hoofdstuk twee te schrijven. Daar moet ik nog wel iets meer over zeggen.

Staren

Het komt nogal eens voor dat iemand een boek wil schrijven, met enthousiasme en een onderwerp (dat zijn al twee pluspunten), de computer opent en twee uur en drie kwartier zit te staren naar het scherm. Geen woord geschreven. Want ja, het begin. Hoe begin je nou toch.

De fout die hier alles blokkeert is: rekenen op spontaniteit. Zo van ik ging zitten en toen kwam het spontaan.

Spontaan

In het boekenschrijven en in het leven vind ik spontaniteit overschat. Het geldt als reden om elke impuls te volgen, zonder een fractie zelfbeheersing of gezond verstand. “Lekker spontaan” heet het. Ik vind het griezelig, iemand zonder rem of inzicht. Wie vooraf nadenkt, bereikt meer. Wilt u een boek schrijven, dan is er een lange nadenkfase voordat het daadwerkelijke schrijven begint.

Eerst bepaalt u het onderwerp. Waar begint het en waar houdt het op. Dus grenzen stellen, anders schrijft u de encyclopedie van alles. Komt dat ooit af? Neen. Daarna gaat u informatie verzamelen en op het juiste moment in het boek plaatsen. Pas wanneer u begrijpt wat de juiste volgorde is  – en dat is een proces – kunt u de eerste versie van uw manuscript schrijven.

Dat is niet spontaan, klopt.

Begin

Het betekent ook, dat u genoeg te overdenken, te verzamelen en te schrijven heeft na de eerste zin, de eerste alinea of het eerste hoofdstuk.  U laat dat dus gewoon liggen tot u verder in het schrijfproces bent. Dan heeft u meer overzicht en inzicht verkregen. Al doende leert men, en dan leert men ook wat het begin moet zijn.

Help, het begin van mijn boek lukt niet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *