emoties Emoties horen in een boek. Zonder emoties is het een rapport, een nota, een vergaderstuk of een ander soort proza dat iemand met droge ogen leest. Een boek is iets anders, omdat het andere lezers heeft.

Wat willen uw lezers?

Iets beleven. Iets ervaren. Iets voelen. Iets van alles dat ze nog niet kennen (of juist wel voor de herkenning), waardoor ze rijker van binnen zijn, of rustiger, of wat voor gevolg het dan ook heeft. Uw lezers willen emoties.

Daar moet u voor zorgen.

Hoe?

 

Niet zus

Eerst wat niet werkt en nooit zal werken:

  • u was verdrietig of blij toen u het boek schreef en dus verwacht u dat uw lezers het vanzelf ook voelen
  • u vertelt wat een persoon in uw boek voelt
  • u maakt het veelzeggend door woorden te gebruiken als opeens, plotseling, verbazend, intens, gevoelig

Waarom werkt dat niet? Omdat u buiten het verhaal gaat staan. U vertelt het na, het is of u een pakje verhaal doorgeeft. Effect: nul emoties.

“Henk was ontzettend overstuur toen zijn vrouw van de ene dag op de andere de benen had genomen. Natuurlijk zag hij dat niet aankomen. En Henk was nou eenmaal geen man om alleen te blijven dus iedereen kan wel nagaan wat er gebeurde en dat was dat hij een import-bruid nam. O ja, het huis stond op zijn naam.”

Maar zo

U bent de schrijver (m/v) en dus is het uw taak om de lezers te laten voelen, wat bij uw boek past. Dan beleven ze uw verhaal mee. Hoe u dat doet, is een zaak van proberen en blijven schaven op de schrijftechniek. Experimenteer eens met het volgende:

  • schrik opwekken door een plotselinge wending in de zin. “Het gezin telde in totaal zeven kinderen, die elk gezond en gelukkig waren, behalve de eerste die nooit een woord had willen zeggen.” (Inderdaad, ik lees graag horror)
  • verdriet opwekken door feiten en details te noteren. “Ze telde de aderen op zijn hand. Vier grote, dan de zeven kleinere. Het was tien voor zeven in de ochtend toen ze voor de laatste keer telde, omdat haar man op dat tijdstip stierf.”
  • vreugde opwekken door de fysieke gewaarwording: “Iets in zijn hart sprong op, zijn ademhaling versnelde en hij liep snel, of hij naar iemand toewilde. Dit moest verliefdheid zijn.”

Zoiets is moeilijk. Des te fijner als het lukt. Hardop voorlezen aan uzelf helpt, maar vooral is het een kwestie van oefenen, aldoor oefenen en zo beter worden.

Emoties in uw boek: hoe doet u dat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *