Hoofdstukken zijn belangrijk. Vooral als u een boek schrijft. Ja, er zijn ook boeken zonder hoofdstukken. Dan heb je een hele grote woordenstroom die over je heen golft. Daar moet je van houden. Ik houd van hoofdstukken.

Wat is het fijne van hoofdstukken? Ze geven structuur. Ze maken het de lezer gemakkelijker. Ze bieden een mooie aanblik. En ze laten zien, dat de auteur over de tekst heeft nagedacht, dus daardoor worden lezers nieuwsgieriger.

Zelfs wanneer u een klein boek schrijft van, nou laten we zeggen zeven pagina’s, dan is het goed daarin kleine hoofdstukken te maken. Dan begint u op een goed moment in het verhaal op een nieuwe pagina. Zet er een nummer en een titel boven en u heeft een hoofdstuk. Doe dat ook bij een boek van 70 of 700 pagina’s. Dit is het belangrijkste:

Elk hoofdstuk begint en eindigt op een goed moment.

En wanneer is dat moment er? Tussen twee onderwerpen in.

Het verhaal dat u vertelt, kapt u gewoon af. Dat einde kan op verschillende manieren:

  • met een enkele zin: “Zo was het op de lagere school.”
  • met een spannende vooruitwijzing: “Ik had geen enkel idee dat school ook een hel kon zijn. Dat zou ik maar al te snel ontdekken.”

Wanneer u een einde heeft, ontstaat vanzelf het begin. Dat gaat op dezelfde manier:

  • met een enkele zin: “De middelbare school lag in het centrum van de stad.” We zijn meteen ter plekke om van alles mee te beleven.
  • met een spanningverwekker: “De lerares Frans verbood ons Nederlands te spreken. Daar zaten we.” Dit heb ik zelf mogen meemaken, en ik herinner me goed hoe stupéfait ik was, al kende ik dat woord nog niet.  Ik dacht: ‘hoe moet dit verder?” en dat dienen uw lezers dus ook te denken.

De lengte van een hoofdstuk kan verschillen. Daar mag u gemakkelijk over denken. Het is wel mooi als er een soort ritme in zit, bijvoorbeeld:

  • twee lange hoofdstukken, een korte, twee lange – dan kunt u in het korte hoofdstuk iets vertellen of beschrijven wat u elders niet zo goed kwijt kunt
  • lang-kort-lang
  • in het begin lange hoofdstukken, daarna steeds kortere
  • anders

Maar altijd eindigt het hoofdstuk tussen twee onderwerpen in. En daar begint het ook. Simple comme bonjour.

 

Daarom wilt u hoofdstukken maken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *