Zo ontdek je wie er op je boek zitten te wachten

wie zit er op mijn boek te wachten“Wie zit er nou op mijn verhalen te wachten?” vroeg de veteraan aan me. We waren al even in gesprek. Hij had veel meegemaakt tijdens zijn missies. Maar: “Daarover vertel ik thuis weinig. Ik doe liever leuke dingen met de kleinkinderen.”

Dus ik zei: “Schrijf het dan op.”
Hij keek afwerend. En toen zei hij: “Wie zit er nou op mijn verhalen te wachten?”  Ik vroeg: “Zou u veteranenverhalen willen lezen van honderd jaar geleden?” In zijn ogen vonkte wat. Hij knikte langzaam. Hij begon iets te begrijpen.

Er zitten mensen op uw verhaal te wachten

Er zitten mensen op uw verhaal te wachten. Dat weet ik zeker, wat uw verhaal ook is. Want:

  • u bent gewend aan uw verhaal, maar voor anderen is het nieuw
  • elk verhaal is een unieke ervaring en het voegt dus iets toe
  • er is een grote behoefte aan boeken met levenservaringen
  • over honderd jaar zijn ze u dankbaar voor het inzicht dat u biedt

Met dit kleine lijstje ontdekt u in een halve seconde wie er uw boek gaan lezen:

  • nieuwsgierige mensen (en daar zijn er heel veel van)
  • toekomstige mensen, op zoek naar kennis en informatie over nou net datgene waar uw boek over gaat
  • kinderen en kleinkinderen en neven en nichten en andere nazaten en  iedereen in de familie die wil weten wat er in dat boek van u staat

Dat gaat op voor ieder boek waarin u ervaringen van uzelf legt. Het betekent wel, dat u positiever over uzelf moet gaan denken. Dus niet denken van dat-weten-we-wel, of daar-zijn-al-zoveel-boeken-over.  Uw verhaal heeft ook waarde.

Ik ben zo’n nazaat.  Op de foto tweede van links: Jan Hofman, mijn grootvader. Het is 1943.

Van deze foto wil ik alles weten maar ik weet niets.  Wie zijn die andere mannen, waar komen ze vandaan en waar gaan ze heen?

Opa had best een schriftje kunnen volpennen van wat hij in de oorlog heeft meegemaakt. De grote dingen. En vooral die gewone alledaagse dingen, waardoor je iemand beter leert kennen. Maar ja, hij  kon zich niet voorstellen dat iemand er belangstelling voor zou hebben, terwijl hij dol was op de kleinkinderen. Ik kan hem niets meer vragen. Het is te laat.

Schrijf voordat het te laat is. Schrijf omdat er nu tijd is

Of de veteraan zijn verhalen gaat opschrijven? Grote kans van wel. Hij heeft kleinkinderen die straks nieuwsgierig worden. Als hij er zelf niet meer is, dan staan de antwoorden tenminste op papier.

Hoe schrijf ik een boek? Simpel. Volg mijn cursus.

Hoe kom ik aan het talent om een boek te schrijven?

talent Talent is overschat. Gewoon aan de slag gaan is beter. Iedereen denkt dat een boek vanzelf ontstaat. Zitten en dan stromen de woorden vanzelf. Na een tijdje stromen is het boek af. Presto! Ja, talent hè?

Nou, nee.

De vraag: hoe kom ik aan het talent om een boek te schrijven is eigenlijk een andere vraag:

Heb je talent nodig om een boek te schrijven?

Wederom zeg ik: nou, nee. Het kan best zonder. Voor een boek schrijven is vooral nodig:

  • een onderwerp waar u voor voelt
  • tijd
  • kennis van de techniek

De eerste en de tweede categorie kunt u zelf verzorgen, de derde categorie leert u van mij. Over dat talent wil ik nog meer zeggen. Wanneer u graag een boek zou schrijven, dan heeft u een gezond idee nodig over die hele boekschrijverij.  U moet het niet groter gaan maken dan het is. Dan loopt u het risico op negatieve gedachten. Denk positief, daar komt u verder mee.

  • Negatief: ik moet talent hebben anders lukt het nooit
  • Positief: het is een kwestie van doen

Het is een kwestie van doen

Ik zit elke dag aan mijn werktafel en zo heb ik heel wat boeken bij elkaar gepend. Heb ik talent? Mwah. Kan best dat ik nul talent heb. Of nul komma één. Wat ik altijd doe is: doorgaan, tijd maken, blijven leren.

Ik schrijf een boek omdat ik een onderwerp heb waar ik voor voel. Nu ben ik razend nieuwsgierig naar Van Heutsz als mens en als militair. Hoe kwam hij zo ver, hoe zat het tussen hem en zijn broers, waar haalde hij de wijsheid vandaan om als onderkoning van Indië te functioneren? Dat soort vragen kwellen me. En in de oude archieven waar de antwoorden liggen, pieker ik geen seconde of ik talent heb. Ik ben gewoon bezig. Aan het doen.

Wat ik kan, kunt u ook. Met uw eigen boek.

Wilt u een boek schrijven? Dat kan. Volg de cursus!

Waar moet ik beginnen?

hoe schrijf ik een boek   Beginnen is gemakkelijk.  Tenzij u elke ochtend denkt: “Ja, maar alle begin is moeilijk.” Denk liever: “Miljoenen mensen hebben een boek geschreven en ik ga het lekker ook doen.”  Precies!  Mijn steun heeft u!

De beste manier om aan een boek te beginnen is dit: besluit wat uw onderwerp is. Waar gaat u nou eigenlijk een boek over schrijven? Dat is waar u steeds aan moet denken. Wat zou het toch leuk zijn om… en dan wat u daarna steeds tegen uzelf zegt.

  • de geschiedenis van uw familie
  • een terugblik op uw tijd bij het leger
  • uw levensverhaal tot hier toe
  • de biografie van iemand naar wie u zo nieuwsgierig bent (dat heb ik altijd)
  • anders

 

U moet goed beslissen wat uw onderwerp is, anders kan het overal over gaan

U moet goed beslissen wat uw onderwerp is, anders kan het overal over gaan. Dat moeten we niet hebben. Uw onderwerp kiest u puur op basis van emotie. Verlangen, nieuwsgierigheid, melancholie, woede dat het nou nog steeds niet opgeschreven is,  het kan van alles zijn. Die emotie zorgt ervoor dat u kiest. Voorbeeldje?

Ik kende de naam van Pa van der Steur al jaren. Veel wist ik niet van hem.  Ja, dat hij in Nederlands-Indië kinderen had opgevangen in zijn tehuis. En dat hij een baard had. Af en toe had ik een voormalig kind ontmoet (een “Steurtje”) en dan leek het of deze Pa een heilige was.  Eigenlijk irriteerde me dat. Heilig. Bleeeh. Zou het?

Zet uw onderwerp in een vraag

Irritatie, twijfel en nieuwsgierigheid zorgden ervoor dat ik besloot wat mijn onderwerp was. Dat zette ik in een vraag:  wie was Pa van der Steur nou echt? Dus het werd een biografie (leven en werk), en daarbij speurde ik naar nieuwe informatie.  Het boek verscheen en sommige Steurtjes werden boos omdat ik Pa niet zo heilig vond.

Nu uw onderwerp. Stel, u wilt over de familie schrijven. Probeer de vraagvorm eens uit. “Wat is mijn familiegeschiedenis?” Is dat de beste vraag? Het kan ook goed genoeg zijn om nu mee te werken, hoor.

U ziet meteen dat er nieuwe vragen ontstaan. Dat is altijd opwindend. Vragen leiden tot antwoorden, en antwoorden bevatten informatie. De vragen zijn:

  • Wie behoren er tot mijn familie? Welke mensen? Tellen huisdieren ook mee?
  • Ga ik zestien generaties terug?
  • Wat voor soort geschiedenis wil ik weten: jaartallen, feiten of wil ik de mensen als het ware leren kennen?

U ziet,  vragen, vragen, vragen. Zo komt u waar u wezen moet.

 

Wilt u een boek schrijven? Dat kan. Volg mijn cursus.